Να ευχηθούμε μια χρονιά με υγεία και περισσότερα χαμόγελα.
Να ευχηθούμε μια χρονιά με υγεία και περισσότερα χαμόγελα.
Όσο πιάνουμε πάτο σε πολιτικά και κοινωνικά θέματα ως χώρα, τόσο θα υπάρχουν εγχώριοι καλλιτέχνες που, με την ποιότητά τους, θα μας κάνουν να νιώθουμε ψήγματα αισιοδοξίας. Εκτός από το παρακάτω, είναι φοβερή και η διασκευή που έκανε στο παραδοσιακό "Ξενιτεμένα μου πουλιά".
Από τις περιπτώσεις καλλιτεχνών που δύσκολα κατατάσσεις κάπου. Αλλά τι σημασία έχουν οι κατηγορίες, όταν προκύπτουν τόσο ωραία πράγματα;
Είναι το τρίτο μέρος μιας τριλογίας που όποιος/α έχει τη διάθεση ν' ακούσει θα καταλάβει καλύτερα το "Violet's tale".
Παραμένουμε σε ελληνικά εδάφη, αλλά με αμερικάνικη σημαία, μ' ένα από καλύτερα άλμπουμ της φετινής μουσικής σοδειάς.
Εκτός από τους χιπ-χοπ καλλιτέχνες, υπάρχουν μουσικοί και από άλλα είδη της ελληνική αντεργκράουντ σκηνής που γεμίζουν χιλιάδες κόσμο στις συναυλίες τους και οι οποίοι και αυτοί αγνοούνται πλήρως από τα ραδιόφωνα.
Για την χρονιά που έρχεται, Σβάρα!
Δικαιωματικά το τραγούδι του μήνα ανήκει στον ΛΕΞ, ο οποίος στις αρχές Ιούλη κατάφερε να μαζέψει στη συναυλία του στην Αθήνα 20.000 κόσμο, χωρίς καμιά απολύτως διαφήμιση!
Εδώ και χρόνια οι χιπ-χοπ συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών μαζεύουν χιλιάδες ακροατές κάτω από τη μύτη των ΜΜΕ, τα οποία συνεχίζουν βρίσκονται σε άλλο κόσμο και να τους αγνοούν. Ο ΛΕΞ μας θυμίζει καλά τη δύναμη του αντεργκράουντ.
Με την τιμή της βενζίνης να μην μας αφήνει να ηρεμήσουμε, ας δούμε κάτι όμορφο για να ξεχαστούμε (μέχρι την επόμενη άσχημη είδηση).
Υπήρχε ένα άτυπος κανόνας σε αυτόν τον μουσικό κουμπαρά, να μην ρίχνω τραγούδια από τον ίδιο καλλιτέχνη. Όμως το νέο άλμπουμ του Φοίβου Δεληβοριά, δεν μου άφησε περιθώρια να το αγνοήσω.
Ο Δεληβοριάς μας θυμίζει πως εκφράζονται οι καλλιτέχνες που δεν ζουν (μονάχα) στον δικό τους παραμυθένιο κόσμο, αλλά έχουν επαφή με την πραγματικότητα και το σήμερα.
Ένα τραγούδι για το καθημερινό άγχος και την απελευθέρωση από αυτό μέσω της μουσικής. Ήθελα καιρό να βάλω κάτι από τη Florence. Ήγγικεν η ώρα!
Κάτι χαρούμενο, με ήχους που λατρέψαμε, για την Άνοιξη που αργεί ακόμα να έρθει...
Πολλά μου έρχονται στον νου, αλλά κανένα καταλληλότερο απ' αυτό!